seco

pron. 1 ( ant., lett.) con sé: e seco pensa al dì del suo riposo (LEOPARDI Il sabato del villaggio 30) | rafforzato da stesso, medesimo: seco medesmo a suo piacer combatte (DANTE Par. V, 84) 2 ( ant.) con lui, con lei, con loro: quel giorno ch’i’ lasciai grave e pensosa / madonna, e ’l mio cor seco! (PETRARCA Canz. CCXLIX, 2-3)

Lat. secu(m), comp. di se ‘sé’ e cum ‘con’.