oltracotanza

n.f. [pl. -e] ( lett.) arroganza, presunzione; tracotanza: ond’esta oltracotanza in voi s’alletta? (DANTE Inf. IX, 93)

Dal provenz. oltracuidanza, deriv. di oltracuidar; cfr. oltracotante.

Rubrica sinonimi

Sin. arroganza, presunzione, superbia, boria, spocchia, alterigia, altezzosità, burbanza (lett.) Contr. timidezza.